Omgaan met de MR (7)

Als de leiding zijn verantwoordelijkheid neemt en met de werkvloer communiceert, dan hoeft de MR de "achterban" niet meer te raadplegen. Welke rol is dan voor de MR weggelegd?
Het is handig om het zo te regelen dat ook de MR gedurende het hele proces op de hoogte blijft van waar je mee bezig bent. Het spreekt vanzelf dat (in ieder geval de personeelsgeleding van) de MR steeds alle concepten en alle commentaren krijgt en wat ermee gedaan is.

Informele werkbesprekingen met de MR tijdens het proces doen wonderen. Je kunt de stemming peilen, je krijgt inzicht in wat men belangrijk vindt, je attentie wordt gevestigd op dingen die je vergeten bent, ga zo maar door. Je communiceert zo heel wat af en dat kost een flinke hoeveelheid energie.

Als je plannen op deze manier voorbereid zijn, moet ik de MR nog zien die dwars gaat liggen. MR-leden zijn doorgaans huiverig om voor collega’s te spreken. Als jij die collega’s blijkbaar ingeschakeld hebt, als je naar ze geluisterd hebt, als je iets met hun opmerkingen gedaan hebt en als je open en eerlijk verteld hebt waar je niets mee gedaan hebt en waarom, wie zijn de MR-leden dan om het beter te weten dan hun "achterban"? Als er al verschillen van mening ontstaan, gaan die meestal over fundamentele zaken. Daar is een MR ook voor bedoeld, zonder last of ruggespraak.

Het is ongelooflijk tijdrovend om zo met je besluitvorming om te gaan en er zijn altijd dingen die urgenter zijn dan het weer publiceren van de resultaten van de inspraakrondes en de nieuwe versie van je beleidsstuk waarop je natuurlijk toch weer commentaar krijgt, zodat je nog steeds niet klaar bent.

Het is de bekende kwestie van prioriteiten stellen: doe je de dingen die belangrijk zijn of de zaken die urgent zijn? Hoe tijdsintensief ook, de opbrengst van deze manier van werken is groot. Niet alleen voor jezelf, maar voor de hele organisatie betekent het een grote bijdrage aan de arbeidsvreugde, als de leiding zijn plannen rechtstreeks met de betrokkenen bespreekt en het overleg met de MR lekker loopt.

blog comments powered by Disqus